Controle en de schatkist

Iedereen bestaat uit verschillende delen: vrolijkheid, liefde, jaloezie, spontaniteit, impulsiviteit, boosheid, eigenwijsheid, etc. 

We hebben ze allemaal, alleen zijn ze niet bij iedereen even groot of duidelijk aanwezig.

Sommige delen doen heel erg mee, anderen niet.

 Ik vind mijn delen liefde, vriendelijk, enthousiasme heel fijn en altijd welkom! 

Er zijn ook delen waar ik last van had, of waar ik en mijn omgeving ;) niet altijd even blij van worden…

 

Niet eens zo lang geleden zaten bepaalde delen me ontzettend in de weg. 

Toen heb ik zelf mogen ervaren hoe ‘therapie in beeld’ werkt, het opstellen met bijvoorbeeld Playmobil:

Ik mocht een poppetje opstellen voor mijn ik. 

Die had wat teveel (van perfectionisme, het-altijd-goed-willen-doen-voor-een-ander-en-mezelf-vergeten, etc.). 

Mijn poppetje die mijn volwassen-rol voorstelde keek het met lede ogen aan, want die rol kende de onzekerheid niet, die was in balans, rustig en ontspannen.

Het belangrijkste poppetje voor mij op dat moment was het poppetje dat mijn oorspronkelijke zelf verbeeldde. 

Die bleek een schatkist te hebben! Vol met alle delen. Vol met mogelijkheden!

Wat een uitkomst! En wat ontzettend fijn! 

Het eerste wat ik uit mijn schatkist haalde was ‘hulp mogen vragen’.

Kwetsbaarheid had ik goed verstopt, nu geloof ik in de kracht er van.

 

Inmiddels gebruik ik ‘de poppetjes’ zelf in coaching. 

Wat maken de poppetjes een hoop duidelijk!  

Je hoeft er geeneens over na te denken, wat heerlijk.

Het ontvouwt zich voor je ogen.

 

Af en toe mag ik weer even contact maken met mijn schatkist…

Zoals vandaag.

Komend weekend ga ik een mountainbike-clinic volgen met een vriendin en dat vind ik een beetje spannend. 

Na de inschrijving kreeg ik informatie met daarbij een lijstje met wat ik mee moest nemen.

Dat spannend is wat het is, het komt goed zolang ik de modus ‘loslaten’ bezig. 

Maar dat lijstje…. 

Opeens had ik toch ergens controle over!

Het gevolg: de benodigdheden liggen al keurig klaar, mijn fiets is er best wel klaar voor alleen ik…

Dag loslaten, dag ontspanning, dag onbevangenheid…

 

Ik ben maar op mijn mountainbike gesprongen. 

Door het aangevroren bos.

Bewegen zorgt voor beweging voorwaarts. 

Ik voelde de negatieve spanning verdwijnen, daarmee de behoefte aan controle, daarmee kwam de ontspanning, het plezier maken, vrolijkheid, enthousiasme, eigenwijsheid (kan heel positief zijn, hoor ;)) en vooral véél energie. 

Stralend in het bos. De zon deed mee!

 

En die clinic? Laat maar gebeuren, ik heb er zin in. 

Lekker spannend!

 

Als je wilt, kun je bij mij komen voor coaching d.m.v. ‘de poppetjes’, dan kun je zelf gaan ervaren hoe krachtig het werkt.

 

Er is geen maximale leeftijd aan verbonden!

Reactie schrijven

Commentaren: 0